Porady

Wykonanie ścian trójwarstwowych

Mimo oferowania przez producentów materiałów budowlanych, o coraz lepszych właściwościach ciepłochronnych, inwestor ma do wyboru wykonanie ściany jednowarstwowej lub – po dodaniu izolacji cieplnej – ściany dwuwarstwowej, a jeżeli dodatkowo osłoni ją murowaną warstwą elewacji, otrzyma ścianę trójwarstwową.

1.jpg

Jak budować
Ściana trójwarstwowa może mieć od 40 do ponad 50 cm grubości. Wścianie tej warstwa nośna przenosi obciążenia konstrukcyjne,izolacyjna odpowiada za ochronę termiczną i akustyczną, zaś licowa(elewacyjna) zabezpiecza ścianę przed wpływami zewnętrznymi inadaje jej estetyczny wygląd. Szczególnym rozwiązaniem ścianytrójwarstwowej jest ściana ze szczeliną powietrzną, która jestniezbędna przy ocieplaniu konstrukcji wełną mineralną. Przyjednoetapowym wykonaniu, wszystkie warstwy wznosi się równocześnie.Przy dwuetapowym, najpierw wznosi się ściany nośne i nakrywa jedachem, a następnie układa izolację cieplną z wełny mineralnej lubstyropianu. Ostatnią czynnością jest wykonanie warstwy zewnętrznej,do której można użyć cegieł klinkierowych, sidingu lub innegomateriału.

Murowanie
Zależnie od zastosowanego materiału ściennego, warstwę nośną murujesię na grube lub cienkie spoiny. Używa się zwykłych zaprawcementowo-wapiennych w postaci gotowych mieszanek lubprzygotowywanych na budowie.
Elementy o najwyższej dokładności wymiarów, jak np. bloczki zbetonu komórkowego, łączy się na cienkowarstwowe zaprawy klejowe.Cegły ceramiczne i silikatowe muruje się na tradycyjne zaprawy.Podczas wznoszenia muru należy zwrócić uwagę, aby zaprawa niezwisała ze spoiny ani nie wpadała pomiędzy ścianę nośną a osłonową.W przypadku konstrukcji ze szczeliną może to doprowadzić doprzegrodzenia jej światła lub zatkania dolnych otworówwentylacyjnych. Zadaniem szczeliny wentylacyjnej jest umożliwienieruchu powietrza od dołu do góry. Dzięki temu nie istnieje ryzykozawilgocenia izolacji termicznej. Szczególnie starannie trzebawykonywać spoiny w ścianach osłonowych niewymagających tynkowania,gdyż mogą one popsuć wygląd elewacji. Decydując się na wybórmateriału konstrukcyjnego na ściany trójwarstwowe należy wziąć poduwagę łatwość późniejszej obróbki, o czym, niestety, wiele osóbzapomina. Odpowiedni wybór materiału konstrukcyjnego zaoszczędzaczas i pieniądze podczas wykańczania ścian wewnątrzbudynku.

Kotwienie
Kotwy wiążą warstwę nośną z elewacyjną. Rozmieszcza się je w codrugiej lub co trzeciej spoinie poziomej ściany nośnej, w rozstawieco ok. 30-50 cm. Elementy ściany nośnej powinny mieć te samewymiary co elewacyjnej lub stanowić ich wielokrotność. Wówczasuniknie się doginania kotew po to, by trafiły w spoiny w obuwarstwach murów.
Kotwy osadza się w spoinie na głębokość min. 5 cm. Ich długość musibyć tak dobrana, aby również w warstwę elewacyjną wchodziły na tęsamą głębokość. Można stosować kotwy z ocynkowanego drutu stalowegoo średnicy 4-6 mm, ale są też mocowania wyspecjalizowane: do ścianmurowanych na zwykłe spoiny używa się kotew o średnicy 4 mm,zagiętych z jednej strony, zaś do murowanych na cienkie spoiny -kotew spłaszczonych z jednej strony lub wykonanych z płaskownika.Wełnę mineralną mocuje się kotwami wbijanymi lub wkręcanymi,wyposażonymi w talerzyk dociskowy. Kapinos, czyli specjalnieukształtowany rowek, odprowadza skraplającą się wilgoć do szczelinypowietrznej, z której następnie odparowuje.
Końcówki kotew w obu warstwach powinny być zagięte na co najmniej 3cm. Na 1 m2 muru powinno znaleźć się 5 kotew w rozstawie 75x50 cm(pion x poziom). W narożnikach i wokół otworów budowlanych kotwymuszą być rozmieszczone co 25 cm.
W ścianach ze szczeliną powietrzną stosuje się kotwy z kapinosem,który musi się znajdować w szczelinie. W najniższym punkcie ścianywentylowanej należy umieścić otwory odpływowe, które odprowadząnadmiar skroplin na zewnątrz.


Ocieplenie
Podczas wykonywania izolacji należy pamiętać, aby pomiędzy płytamimateriału izolacyjnego nie mogą pozostawać jakiekolwiek przerwy,bowiem miejsca te mogą stać się mostkami termicznymi. Powierzchniamateriału izolacyjnego nie może być uszkodzona.
Styropian - płyty należy układać w dwóch warstwach, przy czym wkażdej poszczególne elementy muszą być przesunięte względem siebiew pionie i poziomie o 10-15 cm. Złącza płyt z drugiej warstwy niemogą się pokrywać ze złączami w pierwszej warstwie. Również temiejsca mogą być mostkami termicznymi. Masę klejącą należy nanosićna płyty styropianowe tak, by na obwodzie płyty znajdował sięciągły pas szerokości co najmniej 3 cm, zaś na pozostałejpowierzchni placki kleju o średnicy 8-12 cm. Grubość warstwy klejunie powinna przekraczać 1 cm. Po nałożeniu zaprawy, płytę należymocno docisnąć do ściany, aż do uzyskania równej płaszczyzny zsąsiednimi płytami. Masę klejąca wyciśniętą poza płytę należyusunąć. Styropian można mocować także za pomocą kołków, w liczbiemin. 4-5 na 1 m2 ściany; głębokość zakotwienia w ścianiekonstrukcyjnej powinna wynosić min. 6 cm.
Wełna mineralna - na zamocowane w ścianie konstrukcyjnej kotwynabija się płyty izolacji, które następnie dociska się talerzykamidociskowymi. Przypominamy, że styki płyt muszą być szczelne.
Izolację z wełny mineralnej należy układać bardzo starannie.Materiał nie może się wybrzuszać i musi być równo dociśnięty dościany konstrukcyjnej.
W przypadku ocieplania ściany trójwarstwowej wełną mineralnąniezbędne jest zachowanie szczeliny wentylacyjnej, warto więc
w tym przypadku użyć kotew z tulejkami dystansowymi. Zapewnią oneidentyczną wielkość szczeliny w każdym jej miejscu. Kotwy nie mogąwypadać w pionie w jednej linii. Kolejne rzędy powinny byćprzesunięte o ok. 50 cm.

Wykończenie
Wykończenie ściany trójwarstwowej mogą stanowić: cegły klinkierowe,kamień, siding lub inne materiały ścienne.
Jeśli konstrukcja ściany trójwarstwowej zakłada szczelinęwentylacyjną, wówczas jej szerokość powinna wynosić 2,5-5 cm, a nacałej wysokości ściany nie mogą znajdować się jakiekolwiekprzegrody.
Przepływ powietrza pod elewacją umożliwiają otwory wentylacyjneumieszczone u dołu i u góry ściany. Wykonuje się je przezpozostawienie pustych spoin pionowych w odstępach co ok. 1 m.Otwory powinny być osłonięte kratkami z tworzywa, co zabezpieczyścianę przed przedostawaniem się do jej wnętrza owadów.
Jeżeli warstwa osłonowa jest wysunięta poza obrys cokołu o ponad 2cm, jej wysokość nie powinna przekraczać 3 m.

Podsumowanie
Ściany trójwarstwowe, mimo swoich wielu zalet i walorówestetycznych (duża gama materiałów elewacyjnych) nadal pozostająnajdroższym rozwiązaniem na rynku. Oprócz tego czas wykonania ścianwarstwowych jest znacznie wyższy aniżeli jednowarstwowych. Wielemówi się o trwałości ścian trójwarstwowych, jednak trwałość do nicinnego, jak poprawne wykonanie ściany, nawet najdroższa i najlepszaściana może nie przetrwać zbyt długo, jeżeli nie zostanie poprawniewykonana. Dlatego bardzo ważne jest, aby ściany trójwarstwowemożliwie często kontrolować na etapie murowania. Sprawdzeniejakości robót, gdy wszystko zostanie zakryte, będzie praktycznieniemożliwe. Warto też wiedzieć, że na warstwie elewacyjnej niemożna opierać żadnych części konstrukcji budynku, na przykładelementów nośnych balkonów czy tarasów, co też jest dużymograniczeniem
w rozwiązaniach architektonicznych.

PRZYKŁADOWE ROZWIĄZANIA:

  • Beton komórkowy odmiany 600, gr. 24 cm na zaprawieciepłochronnej + izolacja 12 cm + beton komórkowy odmiany 600, 12cm + tynk mineralny 1,5 cm - U=0,18 W/m2K.
  • Beton komórkowy odmiany 600, gr. 24 cm na zaprawieciepłochronnej + izolacja 12 cm + szczelina 2,5 cm + cegłyklinkierowe 12 cm - U= 0,20 W/m2K.
  • Pustaki ceramiczne MAX gr. 29 cm + izolacja 12 cm + cegłypełne 12 cm + tynk mineralny 1,5 cm - U=0,25 W/m2K.
  • Cegły kratówki gr. 25 cm + izolacja termiczna 12 mm + cegłykratówki 12 cm + tynk mineralny 1,5 cm - U=0,26 W/m2K.
  • Pustaki ceramiczne U 220 gr. 25 cm + izolacja 12 cm + cegłyklinkierowe 12 cm - U=0,28 W/m2K. n Bloczki silikatowe gr. 18 cm +izolacja 12 cm + cegły silikatowe elewacyjne 12 cm - U= 0,28 W/m2K.Współczynnik przenikania ciepła izolacji termicznej λ=0,040W/mK.