Porady

Nowoczesne technologie ocieplania budynków

Obecnie, wiele domów wznosi się w technologii ścian dwuwarstwowych. Jednym z istotnych elementów konstrukcji jest, w tym przypadku ocieplenie. Powszechnie ociepla się również budynki stare lub niedostatecznie izolowane.

1.jpg

Obecnie wiele domów wznosi się w technologii ściandwuwarstwowych. Jednym z istotnych elementów konstrukcji jest w tymprzypadku ocieplenie. Powszechnie ociepla się również budynki starelub niedostatecznie izolowane.

Systemy dociepleń
Do niedawna budynki ocieplano przede wszystkim metodą ciężką mokrą- warstwa elewacyjna z tradycyjnego tynku grubowarstwowego byłaukładana na stalowej siatce zbrojącej. Z powodu wagi elementów orazprac związanych z wykorzystaniem wody powstała jej nazwa. Wśródnowych technologii znalazła się metoda lekka sucha, w którejwarstwa izolacji termicznej jest przykryta okładziną mocowanąmechanicznie. Najpopularniejszym, nowoczesnym sposobem poprawieniakomfortu cieplnego budynku jest zastosowanie systemu ociepleń,bazującego na metodzie lekkiej mokrej. Nazwa nawiązuje do niedużejwagi warstwy elewacyjnej oraz zbrojącej. Izolacja termiczna wraz ztynkiem waży zaledwie 10-30 kg/m2. Ten sposób ocieplania nazywanyjest też Bezspoinowym Systemem Ociepleń, w skrócie BSO, lub -zgodnie ze standardami europejskimi-ETICS (External ThermalInsulation Composite System). Systemy zawierają wszystkie składnikiniezbędne do wykonania prac: podkłady gruntujące, izolacjętermiczną, zaprawę klejowo -szpachlową, siatkę zbrojąca z włóknaszklanego oraz tynk cienkowarstwowy.

Izolacja termiczna
Grubość izolacji podana jest w projekcie i zazwyczaj wynosi 10-18cm. W BSO stosuje się płyty styropianowe EPS 70 - 040 FASADA lubEPS 80 - 036 FASADA o grubości 2-20 cm i krawędziach prostych lubfrezowanych. Te drugie pozwalają uniknąć powstawania szczelin nazłączach oraz uzyskać równiejszą powierzchnię pod tynk. Płytymocuje się do ściany zaprawą klejową oraz kołkami - jeśli zostałoto określone w projekcie. Spośród wyrobów z wełny mineralnejużywane są płyty lamelowe oraz płyty elewacyjne o grubości 2-18 cm.Pokrywa się je tylko tynkiem mineralnym lub silikonowym o wysokiejparoprzepuszczalności, co pozwala uniknąć zawilgocenia ocieplenia wwyniku kondensacji pary wodnej lub wilgoci zawartej w murach.Jeżeli wełna nie ma fabrycznie nałożonej warstwy zmniejszającejnasiąkliwość, wówczas przed przyklejaniem należy ją wstępniezaszpachlować zaprawą klejową. Cięższa od styropianu wełna opróczprzyklejenia powinna być także zamocowana kołkami z talerzykamidociskowymi, odpowiednimi dla rodzaju podłoża. Jeśli ocieplanaściana jest bardzo równa, zaprawę klejową nanosi się równomierniena całą powierzchnię płyty izolacji termicznej. Drugi sposób polegana naniesieniu w pobliżu krawędzi płyty ciągłego pasma zaprawy oszerokości 3-4 cm i 3-6 placków o średnicy ok. 10 cm w częściśrodkowej, co pozwala na wypełnienie nierówności muru podczasdociskania do niego izolacji.

Zaprawę nanosi się wyłącznie na powierzchnię płyt izolacyjnych,nigdy zaś na podłoże. Izolacja termiczna musi być chroniona przeduszkodzeniami mechanicznymi. Służy do tego siatka zbrojąca z włóknaszklanego o oczkach 3-5 mm, stanowiąca również podłoże pod warstwęelewacyjną. Mocuje się ją najwcześniej po upływie 24 godzin odprzyklejenia izolacji termicznej, zatapiając w zaprawie klejowej.Zaprawę należy dokładnie rozprowadzić po powierzchni izolacji pacązębatą, następnie przyłożyć siatkę i lekko przeciągnąć po jejpowierzchni pacą o gładkich krawędziach.
Pasy siatki łączy się na zakłady o szerokości 10-20 cm, zaś narożaotworów okiennych i drzwiowych wzmacnia, przyklejając kwadratysiatki o boku ok. 30 cm pod kątem 45°.

Środki chemiczne
Do wykonywania izolacji w systemach BSO niezbędne są preparatysłużące do przygotowania ocieplanej powierzchni, mocowaniaskładników systemu oraz podkłady pod tynki. Zanim przystąpi się doostatniego etapu prac dociepleniowych, czyli układaniatermoizolacji, należy zagruntować podłoże. Musi być ono uprzedniodokładnie odkurzone, a uszkodzenia oraz większe nierównościpowierzchni wypełnione zaprawą. Środki gruntujące - produkowane sąjako roztwory i koncentraty do rozcieńczenia wodą według proporcjipodanych przez producenta. Grunty wzmacniają podłoża pylące iosypujące się oraz zmniejszają ich nasiąkliwość. Zaprawy klejowe -większość jest przeznaczona do przyklejania izolacji termicznej dotypowych podłoży budowlanych. Produkowane są jako mieszanki nabazie cementu, przeznaczone do wymieszania z wodą lub jakodyspersyjne masy klejowe, które należy zmieszać z cementem. Wartozawczasu zapoznać się z ofertą producentów, gdyż można wybraćsystem odpowiedni także do tzw. trudnych podłoży. Podkłady - sąprodukowane w kilku odmianach różniących się składem chemicznym.Chodzi bowiem o to, by były dopasowane do tynków stosowanych wsystemach ociepleń. Są zatem podkłady silikonowe, silikatowe,akrylowe oraz pod tynki mineralne. Produkowane są jako koncentratyoraz gotowe do użycia roztwory.
Tynki
W metodzie lekkiej mokrej wykończeniem ścian jest zazwyczaj tynkcienkowarstwowy.
Tynki akrylowe - przeznaczone są głównie do wykańczaniabudynków ocieplanych styropianem,
gdyż ograniczają przepływ pary wodnej. Dostępne są jako gotowe doużycia masy na bazie spoiwa polimerowego.
Tynki silikonowe - również dostępne są w postaci gotowej,jednak spoiwem jest w nich żywica silikonowa. Są bardziejparoprzepuszczalne. Wielu producentów zaleca jednak stosowanie ichna styropianie, a nie na wełnie mineralnej.
Tynki silikatowe - nazywane też krzemianowymi także mająpostać gotowej do użycia mieszanki bądź masy. Sąparoprzepuszczalne, dlatego szczególnie nadają się do stosowania nawełnie mineralnej.

Tynki mineralne - stosowane są przede wszystkim wprzypadku ocieplania wełną mineralną, gdyż istotną ich cechą jestdobra paroprzepuszczalność. To jedyny rodzaj tynków, produkowanychjako suche mieszanki przeznaczone do rozrobienia z wodąbezpośrednio na placu budowy. Podczas przygotowywania masy należyzachować proporcje składników zalecane przez producenta. Tynkukłada się po związaniu i wyschnięciu poprzednich warstw. Jegogrubość jest określona przez producenta, ogólnie jednak w przypadkutynku mineralnego powinna wynosić 2-5 mm, zaś przy pozostałychrodzajach 1,5-3,5 mm. Przed nałożeniem tynku zazwyczaj podłożetrzeba zagruntować podkładem. Ściany tynkuje się po upływie czasuokreślonego przez producenta (dla różnych produktów czas ten jestdłuższy lub krótszy). Dostępne są tynki o różnej fakturze, zależnejprzede wszystkim od wielkości ziaren dodanego kruszywa.Najpopularniejsze to kornik i baranek.
Wszystkie dostępne tynki można układać na podłożu ze styropianu,natomiast na wełnie mineralnej tylko te, które sąwysokoparoprzepuszczalne.

Ważne

  • Budynek można ocieplać podczas pogody suchej, w temperaturze5-25°C. W trakcie prowadzenia prac nie powinien wiać silny wiatr, aocieplana ściana nie może być mocno nasłoneczniona. W przeciwnymrazie tynk zbyt szybko wysycha i może pękać.
  • Do wysokości ok. 2 m nad poziomem terenu wskazane jestwykonanie warstwy zbrojonej o zwiększonej odporności, ze względu naryzyko uszkodzeń mechanicznych tej części ścian.
  • Ciemne elewacje po stronie południowej i południowo-zachodniejnagrzewają się do temperatur mogących spowodować pękanie wyprawytynkarskiej.

    BAUMIT RADZI
  • Należy zwrócić uwagę na warunki pogodowe panujące podczasprowadzenia prac; nie ociepla się, gdy temperatura przekracza 25oC,ani gdy spadnie do około 5oC.
  • Dopuszczalny zakres temperatur powinien utrzymywać się przezpierwszą dobę od naniesienia tynku.
  • W przypadku, gdy istnieje zagrożenie opadami deszczu trzebazaprzestać prac, bowiem woda może uszkodzić świeżo naniesioneprodukty.